Verslag 1/2 marathon Egmond 2017 door Harry Smit

En toen was het weer de 2e zondag in januari…….

‘Find your strong’ zo stond het overal te lezen. Egmond’s 45e editie van de Halve Marathon was uiteindelijk mild. Geen wind, goed strand, mooie temperaturen en als altijd een gezellige sfeer.

’s Ochtends om 10.00 uur word ik opgehaald door Chris bij hotel Jan van Scorel, even verderop pikken we Michiel op. Iedereen heeft er zin in. En voor mij supergezellig om een aantal mensen weer eens te spreken, want ik ben inmiddels al 4,5 jaar weg uit Schoorl. In Egmond aan de Hoef parkeren we de auto en bij het uitstappen komt de complete groep van Warmenhuizen ons tegemoet. Wat een timing! Dan lopend naar de brandweerkazerne waar we zoals elk jaar gastvrij worden ontvangen. Dat is wel heel prettig om niet in de massa van 17.000 mensen in de Sporthal te moeten verkeren. Hier is ruimte, koffie, thee, soep, broodjes en na afloop douchen. Wat wil je nog meer.

Vooraf wordt er eindeloos gesproken over de kleding. Wat doe je aan? Kort of lang? Voor mij geen probleem, want ik had op zulk goed weer helemaal niet gerekend en heb alleen maar een lange tight bij mij. Het had makkelijk kort gekund. Zelfs bij het omkleden staat iedereen nog te twijfelen. Echte lopers allemaal. Om half twaalf de groepsfoto buiten met de brandweerauto op de achtergrond. Bij de laatste foto komt Rob nog aangefietst. Te laat dus voor de foto, maar hij heeft gisteren al de strandrace Egmond-Pier-Egmond gedaan en doet dus ‘de dubbel’. Respect!

Dan gaan we even inlopen en sfeer proeven richting de boulevard. Natuurlijk door het steegje….. Al inlopend komen we eerste finishers van de kwart marathon ons al tegemoet, compleet met medaille. Die hebben het er al weer opzitten. Bij de boulevard gaat iedereen naar zijn startvak. Sommigen staan echt heel mooi vooraan. Wij gaan nog even terug naar de kazerne, want we starten veel later.

Uiteindelijk vertrek ik om 12.20 uur richting de start. Ik sta in startvak groen, het 2e startvak van de in totaal 6 startvakken voor recreanten. Het is de 8e keer dat ik Egmond loop, maar voor het eerst dat ik het niet koud vind in het startvak. Meestal heb je zo’n snijdende wind op de boulevard, maar nu lijkt het wel voorjaar. Om 12.45 uur mag mijn startvak richting de startlijn. Ik ga voor de zekerheid nog even plassen. Altijd prettig om te lopen met een lege blaas. En dan om 12.49 uur valt voor mij de start. Het begin is heel gemakkelijk. De boulevard af, langzaam naar beneden, door het rulle zand van de strandafgang, waar een bekende uit Apeldoorn mij spot en mijn naam roept en dan proberen een mooi tempo te pakken op het strand. De eerste kilometer gaat te hard naar mijn zin (4.47). Ik wil mijn marathontempo trainen en zo rond de 5.12 (11,5 km) lopen. Dus gas terug. Het strand is breed genoeg, bijna overal stevig. Het is heerlijk lopen langs de vloedlijn. Druk, maar hier geen last van gedrang. De eerste drankpost bij de 5 km staat wat ver opgesteld van de vloedlijn waar wij lopen. Ik ga toch even wat drinken. Heb het warm! Dat geeft natuurlijk vertraging, maar vooruit maar. Dan na 7 km het strand af bij Bakkum. Dat valt wel mee. En er staan heel veel mensen. Ik hoor dat de eerste lopers vlak bij de finish zijn via de speakers, maar kan net de afloop niet volgen.
Als we het duin in draaien begint het gedrang. Smal paadje, rul zand, mensen die willen inhalen waar het niet kan. Ik hou me rustig, maar kan niet meer mijn eigen tempo lopen. Bovendien loopt het parcours steeds op en af. Feitelijk is dit het lastigste stuk. Ik zie mijn kilometertijden ook oplopen nu (5.30). Daarna komen we op een voor mij nieuw stuk bij camping Bakkum. Daar staan opnieuw heel veel mensen. Langzaam kom ik weer in mijn ritme. Door de drukte kan ik niet optimaal genieten van de omgeving. Je moet echt voortdurend opletten waar je loopt. Na 15 km begint het voor mij eindelijk wat beter te voelen. En zo vliegen de laatste kilometers makkelijk voorbij. Bij 19 km beginnen we aan de Bloedweg. Maar die valt mij altijd mee. En dan Egmond in, het publiek weer terug, langs de vuurtoren en met heel veel toeschouwers langs de kant de laatste sprint, richting de finish op de boulevard. En een redelijke tijd: 1.50.55. (5.15 gemiddeld per km)

Na de streep het gebruikelijke ritueel. Flesje drinken, medaille, plastic poncho om en lopend en joggend terug naar de brandweerkazerne. Onderweg nog oude bekenden gezien uit Schoorl die inmiddels hun zoon, die ook meeliep, kwijt zijn. Zo gaat dat in alle drukte. Eenmaal terug in de kazerne zitten de eersten al aan de erwtensoep en de worstenbroodjes, anderen staan onder de douche. Vrijwel iedereen heeft lekker gelopen. Er is zelfs een PR gelopen door Paul.

Voor mij rest nog de warme douche en een beetje soep en een krentenbol. En daarna brengt Chris mij weer terug naar Schoorl. Met dank voor een hele gezellige en mooie dag en op naar de GUS op 12 februari.

Apeldoorn, 9-1-2016 Harry Smit

N.B.: Bij de foto’s in het Noordhollands Dagblad zie je ook een klein mannetje in een oranje shirt tussen alle lopers. Ben ik toch nog beroemd geworden!!! (met dank aan Michiel)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 × 3 =